Lees het verhaal van Henri Nouwen: 

Een eenvoudige man uit een Frans dorpje ging elke middag rond een uur of vijf naar het plaatselijke kerkje, waar ook Henri Nouwen wel eens wat tijd doorbracht. Deze man ging dan op de voorste bank zitten tegenover de crucifix die daar hing, beeld van de gekruisigde Christus. Hij zat daar een half uur en deed niets. Na dat halve uur vertrok hij weer. Dit maakte Henri Nouwen nieuwsgierig. Op een goede dag vroeg hij, nadat de man het kerkje uit was gekomen: ‘Wat doet u daar nu eigenlijk? Het lijkt wel alsof u niks doet.’ En de man antwoordde: ‘Hij – en de man doelde op de gekruisigde Christus van de crucifix – Hij kijkt naar mij, en ik kijk naar hem. En dat is genoeg.’

‘Hij kijkt naar mij en ik kijk naar hem.’ In een andere versie van het verhaal zegt de man: ‘Ik kijk naar hem, en hij kijkt naar mij, en we vertellen elkaar dat we elkaar liefhebben.’ Dat is contemplatie: alleen maar stil zijn, tot rust komen, niks doen, niks moeten en je bewust worden van Gods genadige en liefdevolle aanwezigheid.

Open staan voor het mysterie zouden we zomaar kunnen verwarren met blijven hangen in onwetendheid. Steeds maar zeggen dat je het niet weet en nooit zult weten zou vaagheid, onverschilligheid en vrijblijvendheid kunnen veroorzaken. En dit zijn meestal niet de dingen die de mens in beweging houden. Je bent dan niet langer een reisgenoot, je bent een bewoner van het land van ‘het zal wel’. Waarom zou je nog op reis gaan als er niets te ontdekken is? 

Het mysterie van God is dan misschien niet te vatten, we kunnen ons er wel degelijk toe verhouden. Er zijn verschillende manieren om ons te oefenen in het zoeken naar deze verhouding, contemplatie is er één van. 

Het belangrijkste kenmerk van contemplatie is de stilte. Stilte betekent niet alleen het gebrek aan geluid, maar ook het gebrek aan steeds nieuwe input en prikkels. Het betekent dingen laten bezinken. Denk aan water waar continu een waterval op neer klettert. Je hebt geen zicht op wat er in dat water leeft en beweegt. Alleen als het water stilstaat, kun je het bezinksel onderzoeken. In stilte bij God zijn helpt je open te staan voor Zijn aanwezigheid bij alles wat in jou leeft. Ook datgene waar je bang voor bent, waar je je voor schaamt. Of de vreugde of het verlangen waar je het zicht op was kwijtgeraakt.

Oefening: kies ervoor om een ‘contemplatieve week’ te houden. Deze organiseer je door je een week lang niet bezig te houden met bijvoorbeeld social media en het nieuws. Kies ervoor geen nieuwe input te ontvangen, en breng elke dag een kwartier, in stilte, tijd met God door. Datgene dat zich als ‘bezinksel’ aan je zal laten zien, laat dat ook aan God zien en vraag om Zijn aanwezigheid daarin. 
Tip:  bekijk, voor inspiratie voorafgaand aan je contemplatieve week, de website www.contemplatio.nl. Daar vind je de mensen en de ideeën achter de ‘contemplatieve vernieuwingsbeweging’ in Nederland.