Eén van de psalmen die misschien het meest verwondering ademt, is psalm 8. David beschrijft daar hoe de sterrenhemel hem versteld doet staan van het feit dat God zich bekommert om de mens. Hij verliest zichzelf bijna in zijn gevoel van nietigheid, om erachter te komen dat, ondanks dat, God zich verbindt aan de mens. 

Ook vandaag nog heeft de sterrenhemel de potentie om ons klein te maken. Hetzelfde beruchte effect hebben de bergen op ons, vooral als je gewend bent te leven in een vlak land als Nederland. Of kijk eens wat er met je gebeurt als je over het strand loopt bij een stormachtige wind. Voel jezelf krimpen bij zoveel macht. Het kan beangstigend zijn, maar het kan ook een diepe heilzame werking op ons hebben. Want, inderdaad, wie zijn we nu eigenlijk? Hoe bevrijdend is het om te beseffen dat we kleine mensen zijn in een enorm heelal en een enorme tijdspanne?

Oefeningen (heel goed samen te combineren): 

Variant 1: ga tijdens een heldere nacht samen onder de sterrenhemel zitten, en houd een ‘psalm 8 meditatie’. Eén van jullie leest de psalm voor, en samen nemen jullie – net als David –  de tijd om de grootsheid van de sterrenhemel op jullie in te laten werken. 

Variant 2: Bekijk samen de prachtige meditatie ‘Vapor’ van The Liturgists, en voel je klein worden: https://vimeo.com/97785829 


Variant 3: Er zijn verschillende apps (zoals ‘Skymap’) te downloaden waar je het ‘sterren kijken’ naar een hoger level mee kunt tillen. Laat je duizelen door de info die zij je geven over het universum.