Onze cultuur is behoorlijk bedreven in het vooruit kijken. We zijn goed in het stellen van doelen, behalen van targets en formuleren van ambities. Zelfontplooiing en persoonlijke ontwikkeling staan hoog op de agenda op vrijwel elke school. Ook lijken we te geloven dat alles met het jaar beter wordt. We roepen: ‘hallo, het is het jaar zoveel hoor!’, als we geconfronteerd worden met volgens ons achterlijke praktijken of opinies. C.S. Lewis noemt dit soort denken ‘chronologisch snobisme’. Alsof er in het verleden niets goeds te vinden is.

De Psalmen denken daar anders over. In het verleden is ontzettend veel goeds te vinden. Psalm 136 is één van de psalmen waar bij het terugkijken een opsomming wordt gegeven van alle grote dingen die God voor het volk van Israël heeft gedaan. In die psalm kun je er niet omheen waar het volk al die dingen aan te danken heeft: de trouw van God. 

Misschien hoop je op de trouw van God als je kijkt naar de toekomst. Maar je kunt die trouw soms bijna vastpakken als je terugkijkt op je leven. Neem daar de tijd voor, en speur naar de gebeurtenissen in jouw leven waarvan je dat refrein gaat meezingen: eeuwig duurt zijn trouw!

Oefening: schrijf je eigen versie van Psalm 136 waar je de gebeurtenissen die daar opgesomd zijn vervangt door gebeurtenissen uit je eigen leven. Als je je daar vrij in voelt, deel de psalm met je reisgenoten.


Variant: schrijf je eigen spirituele autobiografie rondom het thema ‘de trouw van God’. Bedenk eerst voor jezelf wat trouw precies betekent, voor je het gaat proberen te ontdekken in je eigen verhaal. 

Tip: Psalmen voor Nu heeft een prachtige uitvoering van psalm 136 gemaakt. Beluister deze voorafgaand of na het uitvoeren van de oefening: https://youtu.be/4GhovSOO5iY