De Liefde brengt ons bij het karakter wat misschien wel het meeste “kleur” geeft aan wat het is om christen te zijn. Alle religies hebben het “zijn” van de monnik, het “vertellen” van de verteller, het “maken” van de kokkin en het “leren” van de filosoof. Maar christen-zijn wordt met name ingekleurd door de liefde. En het beeld van de liefde is het beste te zien in de kwetsbaarheid van het Kind. 

De mensen probeerden ​kinderen​ bij hem te brengen om ze door hem te laten aanraken, maar de ​leerlingen​ berispten hen. Toen ​Jezus​ dat zag, wond hij zich erover op en zei tegen hen: ‘Laat de ​kinderen​ bij me komen, houd ze niet tegen, want het ​koninkrijk van God​ behoort toe aan wie is zoals zij. Ik verzeker jullie: wie niet als een ​kind​ openstaat voor het ​koninkrijk van God, zal er zeker niet binnengaan.’ Hij nam de ​kinderen​ in zijn armen en zegende hen door hun de handen op te leggen.

Waarom is het Kind het beste karakter om uit te leggen wat het betekent om lief te hebben?

  1. Een kind speelt. Het spel van het zijn bij God, open staan, nieuwsgierig zijn, zonder noodzaak, nut, winst of manipulatie. Het spelende kind is wat ieder mens mag zijn, ongeacht de leeftijd. Het kind gaat op in het spel waarbij tijd en plaats tijdelijk ophouden te bestaan.
  2. Het kind is kwetsbaar. Het heeft geen macht of controle maar vertrouwt op de liefdevolle zorg van ouders of verzorgers. Zo is een mens alleen als kind in staat om Gods liefde te ervaren. 
  3. Het kind is het tegenovergestelde van een machtig persoon. Misschien willen veel mensen wel iets goeds doen: armen bevrijden of het klimaat redden. Maar meestal gaat dat door middel van nog meer geweld of nog meer macht van een staat. Het kind heeft geen macht is daardoor overgeleverd aan de kracht van liefde.
  4. Een kind kan niet anders dan zijn omgeving te vertrouwen. Liefde voor God is alleen mogelijk met vertrouwen als dat van een kind.
  5. Een kind is symbool voor ons als ontvanger van liefde. Maar ze staat ook voor onze relatie met iedereen en alles in een kwetsbare situatie: armen, vluchtelingen, gevangenen, zieken, oude en jonge mensen, mensen in een situatie van ongelijkheid of mensen die ergens slachtoffer van zijn. Wij zijn als Reisgenoot geroepen om andere kinderen te zegenen, net zoals Jezus dat deed.
  6. Samen vormen we een nieuwe “mensheid” waarin het karakter van de liefde als dat van en voor het Kind centraal staat. Neem daarom als gemeenschap je rituelen in de geestelijke familie serieus: doop, avondmaal, gebed en zegen.
  7. We hebben samen en voor elkaar lief. Bij Reisgenoten is niet iedereen even sterk of zwak, niet iedereen gelooft op elk moment even veel. Het gaat om dat we liefhebben en geloven in gemeenschap. Daarom geloven en hebben we lief voor elkaar. Net zoals Christus namens ons gelooft, geloven wij ook voor elkaar. We zijn elkaar tot priester. Als een iemand lijdt, dan lijden alle andere Reisgenoten mee. Is er voor iemand feest te vieren dan doen we dat samen. Geloof en liefde is misschien wel persoonlijk, maar nooit meer individueel. De liefdevolle gemeenschap, als in een familie, staat centraal.
  8. Leer liefhebben. Ga met kinderen en jongeren karaktervormende leertrajecten aan: leer dat ze geliefd zijn en daag ze steeds verder uit om lief te hebben. Bescherm een kind niet te veel, maar leer ze ook om te geven en kwetsbaar te zijn.
  9. Vergeet niet jezelf lief te hebben.